|
BRZINA
JE PREĐENI PUT U JEDINICI VREMENA |
Ono
što se u sportu "ne vidi" je da za samo jedan santimetar
veći pređeni put stopala, ili šake u datom momentu, može povećati
skok u dalj sa 7 na 8 metara, ili poslati tenisku loptu ne brzinom
od 160, nego 240 km na čas. U poznavanju ovih detalja je razlika
između trenera i laika, vrhunskih i prosečnih, velikih i malih,
u tim detaljima je razlika između pobede i poraza. |
| Osnovna
vrlina kretanja je njegova brzina. Ne samo u takmičarskom
smislu nego i u smislu savladavanja svih situacija u životu.
|
| Brzina
ima svoje osnovne, apsolutne i relativne oblike i vrednosti.
Ako je definišemo kao pređeni put u jedinici vremena onda
još nismo definisali termine sporo, lagano, u ritmu, a daleko
smo od maksimalne, prosečne, trenutne, tačne, precizne, pravovremene,
i td. |
| Primera
radi: zalet za skok u dalj od 35-40 m može se preći za tri
i po' dočetiri sekunde, a na dasci za odraz imati trenutnu
brzinu od 9-10-11 pa i 12 m/s. Ipak, to još uvek nije skok
u dalj, a i ako jeste, razlika u početnoj brzini je 25-30%.
Koliki će biti let??? |
Frekvencija
koraka sprintera može lako biti preko 5 u sekundi, ali brzina
kretanja tela direktno zavisi od dužine koraka, čije produženje,
opet, direktno utiče na smanjenje frekvencije. |
Postavljam
pitanja o preciznosti strelice u pikadu, strele u streličarstvu,
koplja, kugle i svih vrsta lopti i loptica, u odnosu na brzinu
njenog kretanja |
| Gde
se nalaze granice svrsishodnih, najbržih pravolinijskih i
krivolinijskih kretanjaja? Šta je potrebno da se poveća parcijalna
i apsolutna brzina, a da se tehnike, i njihova svrsishodnost
ne poremete. |
KAKO
POVEĆATI BRZINU??? |
| Brzina
se povećava konstantnim prevazilaženjem sopstvene brzine,
upornom, preciznom, svesnom komandam svom nervnom sistemu,
insistirajući na racionalnosi i eksplozivnosti njegovog izvođenja.
|
Može
se usavršvati povećanjem frekvencije i dužine pokreta kod
cikličnih, i povećanjem parcijalnih brzina kod acikličnig
kretanja. |
|
| Ekstremne
brzine se razvijaju apsolutno i parcijalno u odnosu na fiziološki
sistem sportiste. Jednostavnije, u nekim momentima treba celo
telo preneti sa mesta na mesto u što kraćem vremenu, često
i sa dodatnim kretnjima koja uslovljava zahtev izvođenja tehnika,
dok u drugom momentu potrebno je postići brzinu odrećenog
dela tela kako bi se izvela neka tehnika. Treće, a vrlo zanimljivo
je trenutna brzina koja predstavlja potencijalno, ili kinetičko
kretanje u zanemarljivom vremenu. Da bismo ovo razjanili uzećemo
nekoliko primera kretanja. |
| 1.
Apsolutna
brzina kretanja je sprinterska brzina prilikom trčannja na
30-60 metara "leteći", s tim što svetski asovi ovu
brzinu mogu da zadrže i više od 200 metara. Njena svrha je
premeštanje celog tela najkraćim putem na određenu razdaljinu
bez drugih zadataka. Tvrdim da je ova brzina osnov za sve
sportove uključujući i plivanje, a presudna kod bar 70% sportova.
Apsolutna brzina je i brzina nekog drugog cikličnog kretanja
kao što je plivanje slobodnin stilom na dvedesetak metara
"leteći", i slična kretanja. Apsolutna brzina je
i izvođeje cele pojedinačne tehnike u nekom sportu, ali sa
vrlo relativnim ishodima. Možete s kuglom u ruci celu tehniku
izvesti veoma brzo, ali da rezultat bude skroman. Tu presuđuje
više drgih faktora. |
| 2.
Relativna brzina je komparativna brzina bilo kog kretanja
u odnosu na nešto drugo: spravu, protivnika, neko imaginarno,
ili unapred mereno, ili postavljeno vreme za izvoćenje neke
vežbe. Primera radi: "Novak Đokovićk udara lopticu rletivno
sporo, s obzirom na brzinu njenog kretanja, a Endi Rodik,
udara lopticu strahovito brzo da bi ona jedva malo brže letela
nego Noletova..." |
| 3.
Parcijalna
brzina bila bi kod promenljivih kretanja deo puta - rastojanja
i vreme za koji se on prelazi- Primera radi, ako rukometaš
potpuno isto šutira u kretanju i mirovanju , njegova ruka
ima zbir te dve brzine, pa i sama lopta dobija veću početnu
brzinu. Parcijalnom brzinom merimo delove svih neuniformnih
kretanja, a u sportu su ona uglavnom takva. |
| Sledi
zaključak da u skoku u dalj možete uhvatiti zalet od 40 metara
bilo kojom brtinom, važna je samo trenutna brzina prilikom
odskoka sa daske, a prethodno trčanje je služilo svrsi dolaženja
do najveće moguće brzine.U suprotnom ceo zalet nema značaja
pa se često dešava da mladi sportisti skaču isti rezultat
sa 5,6,7,8,9, dvokoraka jer svoju maksimalnu brzinu lako postižu
iz razloga niskih fizičke i tehničkeh neusavršenosti. |
|
|
