|
Svaki,
i najmanji svestan pokret, ma kog dela tela ima u sebi elemente
koordiniranosti. Od nekud ide naredba za pravac, opseg, amplitudu
i brinu tog pokreta i to je koordinacija. Naravno u sportu
nas ne zanimaju pokreti odričnog ili potvrdnog mahanja glavom,
ma da se već tu može proceniti da li je neka osoba "artikulisana",
ili ne. Koordinacija je osnova funkcionalnosti i racionalnostestetski
kretanja, i jedan je od osnovnih faktora esteti pravca telesnog
fiziološkog i estetskog oblikovanja. Uslov je za svrsishodna
kretanja i položaje u izvođenju sportskih tehnika. |
Prirodna
koordinacija je bazirana na sistemu za ravnotežu, vid, sluh,
dodir, i uslovnim refleksima, ali njen napredak počinje prvim
pokretima koje novorođenče refleksno čini i zavisi od niza
faktora, kao što su prostor i uređenje prostora, način života
okruženja, (porodica), klimatski uslovi. |
Koordinacija kao sportska vrlina
najčešće se procenjuje pri selekciji mladih sportista i uzima
kao sinonim za predizpozije u bavljenju nekim sportom što
je pogrešno. Ova vrlina se razvija, i uz trenerski trud i
znanje čest je slučaj da se postignu viši rezultati kod prosečne
dece nego kod "visokokoordinirane". Na testiranja
koordinacije mnogo utiču pomenuti faktori gde je često, pukom
slučajnošću iskoordiniran nekoliko detalja povezanih sa određenim
testom, što kasnije u uslovima nekog konkretnog vežbanja može
vrlo inhibitorno da deluje. |
Razvoj koordinacije u sportu bazira se na velikom broju svrsishodnih,
opštih i specifičnih vežbi kojima se formiraju nervni putevi
i spletovi puteva za uslovna, i bezuslovna kretanja. Razvijenost
ovog sistema u funkciji odgovora na tehničke i taktičke zadatke
nekog sporta predstavljaju veliki i najznačajniji deo sportske
intaligencije. |
|
|
